του
Δημήτρη Σκάλκου*
Βασικά σημεία τοποθέτησης στη συζήτηση που οργανώθηκε από τις εκδόσεις Κριτική με αφορμή το βιβλίο του Μάνου Ματσαγγάνη (Τετάρτη 15.2.2012, 104 Κέντρο Λόγου Τέχνης)
1. Η κρίση προκαλεί ανεργία και φτώχεια. Το σύστημα κοινωνικής προστασίας που έχουμε στην Ελλάδα κάνει καλά τη δουλειά του; Αναπληρώνει τις απώλειες εισοδήματος των ανέργων, των φτωχών εργαζόμενων κτλ; Εάν όχι, τι πρέπει να γίνει;
Εάν κατέδειξε κάτι, με τον πλέον εκκωφαντικό τρόπο, η παρούσα οικονομική κρίση είναι ότι, το κοινωνικό κράτος στη χώρα μας δεν επιτελεί τον σκοπό που (θα πρέπει να) έχει- ποτέ δεν το έκανε. Το τελικό ποσσοστό φτώχειας (μετά τις κοινωνικές μεταβιβάσεις) στην Ελλάδα παραμένει συγκριτικά το υψηλότερο στην ΕΕ των 27 κρατών-μελών, εκκινώντας μάλιστα και από ευνοϊκότερη αφετηρία.
Σήμερα που είναι επιτακτική η ύπαρξη ενός συστήματος κοινωνικής προστασίας που θα λειτουργήσει ως «κοινωνικό μαξιλάρι» για την απορρόφηση των «κραδασμών» από τη μείωση του βιοτικού επιπέδου, απουσιάζουν (όπως και στις άλλες χώρες του ευρωπαϊκού Νότου) οι απαραίτητοι «αυτόματοι σταθεροποιητές» που θα παράσχουν μια σχετική ειδοσηματική ασφάλεια. Γνωρίζουμε ότι οι χώρες με αδύναμους αυτόματους σταθεροποιητές παρουσιάζουν μεγαλύτερες μειώσεις εισοδημάτων και υψηλότερα ποσοστά ανεργίας από τις χώρες με ενισχυμένους αυτόματους σταθεροποιητές.
Ωστόσο, τούτο δεν σημαίνει ότι...