Χαρταετός; Πα πα πα! Βρέχει από το βράδυ, ένα ψιλοκατούρημα που σταματημό δεν έχει.
Θα τον φυλάξω στο πατάρι.
Τον έφτιαξα όπως παλιά στο χωριό, έγραψα & κάτι συνθηματικό πάνω, παραγγελία στον ουρανό, στα σύννεφα, κρίμα που δεν θα πετάξει.
Ευτυχώς είπιαμε κάτι καφέδες στην εξοχή τις προάλλες, να έχουμε να θυμόμαστε από την φετεινή αποκριά.
Μέχρις εκεί φτάνει το βαλάντιο.
Ταραμοσαλάτα, όχι δεν φτιάχνω. Βαρέθηκα.
Μην το παραχέσουμε κιόλας ελεύθερα παιδιά με τα νοικοκυρίστικα.
Ελάτε, ελάτε, η αποκριά επιτρέπει την βωμολοχία.
Πείτε τα σήμερα ελεύθερα, από αύριο θα ξαναγίνουμε του κατηχητικού.
Οπότε θα απολαύσω τον καφέ μου πίσω από την τζαμαρία αγναντεύοντας απέναντι κάτι μπουγάδες ανεμίζουσες, λοξώς την Πάρνηθα κι από την άλλη (αν ξελαιμιαστώ) βλέπω και τον Λυκαβηττό.
Αλλά χέστηκα για τα βουνά & τα λαγκάδια, θα καμαρώσω τα λελουδικά μου που είναι ωραιότατα.
Κάποια είναι σαν παιδιά μίζερα, μά τα φοβίζω με τον εκσφενδονισμό απέναντι στην ταράτσα του διατηρητέου, σκιάζονται λιγάκι & προσπαθούν.
Αλλά τα περισσότερα είναι αξιολάτρευτα...
------
*Ο Δημήτρης Χίλιος είναι συγγραφέας και από τις εκδόσεις Πατάκη κυκλοφορούν τα εξαιρετικά μυθιστορήματα του «Με το σφύριγμα του τραίνου» και «Χάρτινα φιλιά»
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου