Η συμφωνία, για ακόμα μια φορά, ρίχνει το βάρος της προσαρμογής στον ιδιωτικό τομέα και στους φτωχότερους και συνεπείς φορολογικά πολίτες.
Το κράτος με τις απερίγραπτες σπατάλες του, την παροιμιώδη ανικανότητά του και την εκτεταμένη διαφθορά, μας οδήγησε στη χρεοκοπία και στην καταρράκωση της ανταγωνιστικότητάς μας. Εξόντωσε τον ιδιωτικό τομέα, τον οποίο στραγγάλισε φορολογικά και 600 χιλιάδες εργαζόμενους σ΄ αυτόν τους έστειλε στην ανεργία. Τώρα του ζητά να φάει τις σάρκες του, ανατρέποντας όλες τις υφιστάμενες συμφωνίες μεταξύ εργαζομένων και επιχειρήσεων, αντί να επιδιώξει την...
αποκατάσταση της ανταγωνιστικότητας με τη μείωση του κόστους του κράτους για τον ιδιωτικό τομέα. Όσο όμως το κράτος συνεχίζει να είναι τεράστιο και αντιπαραγωγικό, όσο οι πελατειακές σχέσεις και η διαφθορά διαιωνίζονται (εις βάρος και των πολλών εντίμων και παραγωγικών υπαλλήλων που ηρωικά παλεύουν και στον δημόσιο τομέα), καμία οικονομική πολιτική δεν έχει ελπίδα επιτυχίας.
Η Δημοκρατική Συμμαχία, εδώ και καιρό μιλά για λάθος προσέγγιση στη μείωση των μισθών οι οποίοι στον ιδιωτικό τομέα ήδη έχουν μειωθεί βίαια κατά 14% μεσοσταθμικά, πολύ περισσότερο από τους αντίστοιχους του δημοσίου. Προτείνει ουσιαστικές παρεμβάσεις στην αντιμετώπιση του μη μισθολογικού κόστους και την άρση της πληθώρας αντικινήτρων που έχουν να κάνουν με τη λειτουργία του κράτους και περιορίζουν ασφυκτικά την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας.
διαβάστε το 1ο μέρος της ανάλυσης εδώ
διαβάστε το 2ο μέρος της ανάλυσης εδώ
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου