Τελικά κάνουν ότι μπορούν οι πολιτικοί του αστικού λεγομενου χώρου να υπονομεύσουν το καθεστώς της αστικής δημοκρατίας και κατά συνεπεια οποιαδήποτε προοπτική οικονομικής ανάκαμψης της Ελλάδας. Ακόμα και σήμερα, που η χωρα πνέει τα λοίσθια, έχουν ως μοναδικό στόχο την πολιτική τους επιβίωση την οποια, όπως πιστεύουν, θα τους διασφαλίσει η προσφυγή σε ένα ανόητο «προοδευτικό» λαϊκισμό.
Κλασσική περίπτωση του φαινομενου οι πρόσφατες δηλώσεις του υπουργού Προστασίας του Πολίτη Xρήστου Παπουτσή. Οταν κλήθηκε να σχολιάσει το αξιοπερίεργο γεγονός ότι οι δυνάμεις ασφαλέιας δεν έκαναν τίποτα προκειμένου να συλλάβουν αυτούς που κατέστρεφαν την δημοσια περιουσία μπροστά στα ματια τους την περασμένη Τρίτη, ο υπουργός απάντησε «Προτίμησα να να σπάσουν μερικά μαρμαρα παρά να σπάσουν κεφαλια»(!)
Πραγματικά παραμένει κανεις άφωνος με τη συλλογιστική του ατόμου που είναι επιφορτισμένο με την ευθύνη της ασφαλειας των πολιτών. Το «δόγμα Παπουτσή» σύμφωνα με το οποίο...
κάθε ομάδα έχει το δικαίωμα να καταστρέφει οποτε θέλει δημοσια (και κατ επέκταση ατομική) ιδιοκτησία συνιστά βαθεια μαχαιρια στην καρδια της οικονομικής και κοινωνικής ευημερίας της χωρας. Οπως έχουν δείξει χιλαδες μελέτες η σημαντικότερη παράμετρος για την λειτουργία μιας κοινωνίας και οικονομίας είναι η ύπαρξη θεσμών. Ιδιαιτερα για την λειτουργία της οικονομίας της αγοράς ο πιο σημαντικός θεσμός είναι ο θεσμός της ιδιοκτησίας. Χωρίς ένα σαφώς καθορισμένο και εγγυημένο πλαίσιο ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων δεν υπάρχουν κίνητρα ουτε για επενδύσεις ούτε για καινοτομίες.
Η Ελλάδα σήμερα βρίσκεται στην προτελευταία θέση μεταξύ της ΕΕ των 27 (τελευταία είναι η Βουλγαρία) και στην τελευταία θέση στην ευρωζώνη όσον αφορά την προστασία των ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων. Το «δόγμα Παπουτσή» έρχεται να διαιωνίσει την αξιοθρήνητη αυτή κατάσταση. Η απουσία προστασίας περιουσιακών δικαιωμάτων την οποια επαγγέλλεται ο υπουργός Προστασίαςτου Πολίτη δεν αποθαρυνει απλώς νέους επενδυτές από το να δραστηριοποιηθούν στην Ελλάδα. Καταστρέφει και τα τελευταια ψηγμτα οικονομικής ζωης στο κέντρο της Αθηνας. Το κέντρο της Αθηνας έχει πάψει να υπάρχει ως ζων οικονομικός οργανισμός λόγω μεταξύ άλλων των βιαιοτητων, της καταστροφής και της εν γενει ανομίας την οποια συντηρούν συστηματικά διαφορες ομάδες. Η δημιουργία ενός κλίματος ανομίας και ανασφάλειας οδηγεί με την σειρά του στην σταδιακή απομάκρυνση των πολιτών από το κέντρο της Αθηνας το οποιο πλέον σταδιακά μεταβάλλεται σε ένα χώρο όπου κυριαρχει η παραβατική συμπεριφορά και η εγκληματικότητα.
Το δίλημμα δεν είναι η επιλογή μεταξύ του «σπάω κεφαλια» και «σπάω μαρμαρα» όπως τόσο επιπόλαια το θέτει ο κ.Παπουτσής. Το πραγματικό δίλημμα είναι κατά ποσον προστατεύεις τους θεσμούς εκείνους που η αργόσυρτη πορεία της ιστορίας έχει αναδείξει ως τα κλειδιά για την λειτουργία της οικονομίας και της κοινωνίας η αν αντίθετα τους αφήνεις απροστάτευτους στις ορέξεις της κάθε ομάδας, συμμορία η ατόμου. Το «δόγμα Παπουτσή» στον βαθμο που προτρέπει τις διαφορες ομάδες να συνεχίσουν την δραστηριότητα της καταστροφής και της υπονόμευσης των θεσμών θα έχει ως μοναδική συνεπεια την παραιτερω μείωση των (ήδη ανύπαρκτων) ξένων επενδύσεων, το παραιτερω μαράζωμα του εμπορικού κέντρου και την συνεχιζόμενη εκτόξευση της εγκληματικότητας στα ύψη.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου