Να γιατί πρέπει να απολυθούν ΔΥ

"Όποιος προσλαμβάνει ένα εργαζόμενο στον ιδιωτικό τομέα, μαζί με τον εργαζόμενο, πληρώνει σχεδόν και το μισθό κάποιου που δουλεύει στο δημόσιο."

Για κάθε ένα ευρώ που πληρώνει σε μισθό ο ιδιωτικός τομέας, καταβάλλεται άλλο 0,78 ευρω στο ελληνικό δημόσιο για φόρους και ασφάλιστρα. Στις θέσεις με τις οποίες προσήλθε ο ΣΕΒ στο διάλογο για το φορολογικό, υποστηρίζεται αναλυτικά πως: «τα φορολογικά / κοινωνικοασφαλιστικά βάρη που συνδέονται με το εισόδημα ενός χαμηλόβαθμου στελέχους (της τάξεως των € 2,500 μέσου ονομαστικού μισθού) έχουν λόγο ετήσιου καθαρού εισοδήματος προς επιβαρύνσεις 1:0,78, δηλαδή για κάθε €100 που εισπράττει ο μισθωτός, παράλληλα €78 εισπράττονται από το κράτος και το ΙΚΑ.».

Συγκεκριμένα, σε ονομαστικό μηνιαίο μισθό € 2,500 αναλογούν φόροι € 301,69 (με τις περσινές ρυθμίσεις), ενώ οι εισφορές εργαζομένου και εργοδότη στο ΙΚΑ είναι €1.101,50. Το καθαρό εισόδημα στα χέρια του εργαζόμενου είναι € 1798,31 ενώ οι φόροι και εισφορές € 1.403,19».

Με απλά λόγια... όποιος προσλαμβάνει ένα εργαζόμενο στον ιδιωτικό τομέα, μαζί με τον εργαζόμενο, πληρώνει σχεδόν και το μισθό κάποιου που δουλεύει στο δημόσιο. Επειδή μάλιστα οι μισθοί του δημοσίου έχουν φτάσει να είναι διπλάσιοι από αυτούς του ιδιωτικού τομέα, χρειάζονται οι συνολικές κρατήσεις τριών εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα για να καλύπτουν τις μισθολογικές ανάγκες ενός μισθοδοτούμενου από το δημόσιο.

Τα περί ανταπόδοτικότητας των ασφαλιστικών εισφορών είναι μυθεύματα, καθώς τα ασφαλιστικά ταμεία είναι χρεοκοπημένα και οι «κουμπαράδες» τους άδειοι. Αυτός είναι και ο λόγος που κάθε χρόνο το κράτος πληρώνει περί τα 16 -17 δισ. επιχορηγήσεις στα ασφαλιστικά ταμεία.

Αν προσθέσουμε και τις συντάξεις του δημοσίου περί τα 7 δισ. ευρώ, το κράτος πληρώνει περί τα 23-24 δισ. ευρώ για συντάξεις.

Συν 14 δισ. ευρώ οι μισθοί του δημοσίου συν 3,5 δισ. από τις λειτουργικές δαπάνες οι επιχορηγήσεις ΔΕΚΟ, μας αθροίζουν για μισθούς και συντάξεις περί τα 45 δισ. ευρώ τουλάχιστον.

Και λέμε τουλάχιστον γιατί στον προϋπολογισμό καταγράφονται και 5-6 δισ. ευρώ σαν αποδόσεις σε τρίτους. Είναι το μερίδιό μας στα κοινοτικά ταμεία από τα οποία εισπράττουμε πολύ περισσότερα σαν επιδοτήσεις και μέσω διαφόρων προγραμμάτων μετεκπαίδευσης. Όπερ, ακόμη μερικά δισ. για μισθούς σε δραστηριότητες με εικονικό χαρακτήρα όπως τα διάφορα ΚΕΚ μετεκπαίδευσης.

Για το θέμα της παραγωγικότητας και της χρησιμότητας του δημοσίου και των ΔΥ θα μιλήσουμε μια άλλη φόρα!