Οι «αδελφές ψυχές» του λαϊκισμού

του Γιάννη Λούλη

Σε πρόσφατη συνέντευξη του ο Ιταλός Λορέντζο Σμάγκι, μέλος της ΕΚΤ διαφοροποιούσε την συμπεριφορά της αντιπολίτευσης στην Πορτογαλία - Ιρλανδία και στη χώρα μας. Τόνιζε, πως στις δυο αυτές χώρες «υπάρχει διακομματική συναίνεση». Καταγγέλλοντας, ότι στην Ελλάδα η αντιπολίτευση βάζει το κομματικό συμφέρον πάνω από εκείνο της χώρας. Και τέλος προειδοποιώντας ότι δεν πρόκειται να υπάρξει καμιά επαναδιαπραγμάτευση των όρων δανεισμού της Ελλάδος.

Στην σημερινή Ελληνική πολιτική πραγματικότητα, όμως όλα αυτά μοιάζουν ψιλά γράμματα. Διότι στη χώρα μας τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα από ότι φαντάζεται ο Σμάγκι. Και τούτο διότι, από καιρό, η κεντρική διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στα Ελληνικά κόμματα (εάν εξαιρέσει κανείς το ΚΚΕ) δεν είναι πλέον στον άξονα δεξιάς-αριστεράς. Αλλά μεταξύ λαϊκιστών και μη λαϊκιστών

.
Τούτο προέκυψε όταν...
στην ηγεσία της ΝΔ αναρριχήθηκε μια δεξιόστροφη ομάδα, εκ πεποιθήσεως λαϊκιστών, με βαθειά λαϊκιστικές πεποιθήσεις. Προέρχονταν από την ΠΟΛ.ΑΝ., το υπερεθνικιστικό «δίκτυο 21», την «λαϊκή δεξιά» της ΝΔ. Έτσι φτάσαμε στην απόρριψη του μνημονίου. Σταδιακά μάλιστα η ΝΔ αναζήτησε γέφυρες και με άλλους λαϊκιστές –μη δεξιούς: Από τον εμπρηστικό ΣΥΡΙΖΑ, ως τα απομεινάρια του παλαιού ΠΑΣΟΚ, που «κόλλησαν» στον καταστροφικό λαϊκισμό της περιόδου 1981-1985. Φυσικά οι λαϊκιστές δεν αλληλοαναγνωρίζονται επισήμως ως λαϊκιστές. Βρίσκουν άλλους κοινούς κώδικες. Όπως τον εθνικισμό («πατριωτισμό»). Γι’ αυτό πρόσφατα το Δίκτυο 21 αναφέρθηκε σε ένα πλειοψηφικό ρεύμα που συσπειρώνει τη «λαϊκή δεξιά», το «πατριωτικό ΠΑΣΟΚ» και την «πατριωτική Αριστερά»! Αυτό το μείγμα δεξιο-αριστερού λαϊκο-πατριωτισμού υποτίθεται πως με όπλο το «φρόνημα» θα αναγκάσει τους δανειστές μας να επαναδιαπραγματευτούν το μνημόνιο! 

Αυτές οι αστειότητες, με την υπογραφή της αξιωματικής αντιπολίτευσης, δεν είναι ανώδυνες για την χώρα. Διότι οι Ευρωπαίοι δανειστές αρχίζουν να συνειδητοποιούν την έκταση της σαθρότητας του κομματικού συστήματος μιας χώρας που προσπαθούν να διασώσουν. Παράλληλα, το δεξί χέρι του Σαμαρά, αθώωσε τον ΣΥΡΙΖΑ από κατηγορίες ότι ενθαρρύνει την βία, και την παρανομία. Ενώ ισχυρίσθηκε έμμεσα ότι η τυφλή οργή των πολιτών κατά των πολιτικών που ψήφισαν το μεσοπρόθεσμο είναι, αν όχι δικαιολογημένη, πάντως κατανοητή! Αναφωνώντας με ανακούφιση ότι: «η αγανάκτηση των πολιτών δεν στρέφεται κατά όλων το ίδιο». Με δυο λόγια, υπάρχουν κάποιοι πολιτικοί που εξαιρούνται και άλλοι που «πάνε γυρεύοντας»! 

Εκεί που έχει δίκιο το δεξί χέρι του Σαμαρά είναι ότι όντως, στο βάθος, η σημερινή ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ συν τα λείψανα του παλαιού ΠΑΣΟΚ είναι «αδελφές ψυχές». Όλοι είναι λαϊκιστές. Άλλοι κραυγαλέοι. Άλλοι πιο υπόγεια, όπως η ΝΔ υπό την πίεση της Ε.Ε. Η Σαμαρική ΝΔ λέει όχι στις μεταρρυθμίσεις είτε με αστερίσκους, είτε απερίφραστα. Στηρίζει συνδικαλιστές των ΔΕΚΟ (πχ.ΔΕΗ). Ανέχεται το κομματικό της στέλεχος, Πρόεδρο των οδηγών ταξί, να κλείνει λιμάνια και αεροδρόμια, αντί να τον διαγράψει άμεσα και αδιαπραγμάτευτα, καθώς πλήττει σκόπιμα τη χώρα. 

Μια χώρα που βεβαίως υποφέρει από κυβερνητικές καθυστερήσεις και παλινωδίες. Αλλά που κυρίως υφίσταται τα σοβαρότερα πλήγματα από τις «αδελφές ψυχές» του λαϊκισμού και της ανευθυνότητας. Που κάνουν το παν για να την απαξιώσουν σε εκείνους που την αιμοδοτούν.