Η κυβέρνηση εδέησε επιτέλους να φέρει στο Κοινοβούλιο τροπολογία η οποία περιλαμβάνει καταργήσεις φορέων του Δημοσίου, καθώς και συγχωνεύσεις ή απορροφήσεις δεκάδων άλλων οργανισμών.
Σίγουρα, και σε αυτήν την περίπτωση, ισχύει το περίφημο «κάλλιο αργά παρά ποτέ». Όμως, η σχεδόν διετής καθυστέρηση σε αυτή και σε άλλες παρόμοιες παρεμβάσεις που σχετίζονται με τη μείωση του «τέρατος» που λέγεται ελληνικό κράτος, έχουν διαμορφώσει μία απόλυτα ανισοβαρή και αναμφίβολα άδικη πραγματικότητα, όσον αφορά τα βάρη που έχουν επωμιστεί δημόσιος και ιδιωτικός τομέας στη χώρα μας.
Διότι, τουλάχιστον ως πρόκληση μπορεί να χαρακτηριστεί το γεγονός ότι, την ίδια στιγμή που η ανεργία στον ιδιωτικό τομέα θεριεύει και τα λουκέτα διαδέχονται το ένα το άλλο, υπάρχουν δημόσιοι οργανισμοί άνευ αντικειμένου, τους οποίους η κυβέρνηση διστάζει να καταργήσει για να μην μπει σε συγκρουσιακή διαδικασία με γνωστές καθεστηκυίες δυνάμεις.
Σαφώς και πρέπει να υπάρξει...
πρόνοια για τους άξιους και χρήσιμους υπαλλήλους των υπό κατάργηση οργανισμών. Οι υπόλοιποι όμως, θα πρέπει να σταματήσουν εδώ και τώρα να λαμβάνουν τους –παχυλούς ενίοτε- μισθούς τους, πατώντας ουσιαστικά στις «πλάτες» ολόκληρης της χώρας.
Εάν η κυβέρνηση θέλει να έχει το παραμικρό δικαίωμα να ομιλεί για δίκαιο μοίρασμα των θυσιών σε όλο το φάσμα της ελληνικής κοινωνίας, πρέπει άμεσα να προβεί στην εφαρμογή των συγκεκριμένων παρεμβάσεων και σε αυτές να προσθέσει και νέες, ακόμα πιο τολμηρές -μπας και μπορέσουμε ποτέ να απαλλαγούμε από τη γάγγραινα του διογκωμένου, σπάταλου και άφρονος κράτους, που αποτελεί τη πρωταρχική αιτία για την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε…
πηγή: newsplus
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου