Τρέμει τους 180 ο Σαμαράς

Πολιτική ανάλυση για το άμεσο μέλλον της ΝΔ

Η επιφυλλίδα του Ατίθασου

Το ΠΑΣΟΚ όπως όλοι καλά καταλάβαμε τις τελευταίες δύο εβδομάδες, απ' την καλή κι απ' την ανάποδη, δεν έχει καμία διάθεση, προς το παρόν, να εγκαταλείψει τη γλυκιά θαλπωρή της εξουσίας. Αυτό δεν εκπλήσσει ως προς τι, όσους έχουν βιώσει την λογική και τη νοοτροπία του πράσινου κράτους και (παρα)-κράτους της μεταπολίτευσης κι έχουν αναλύσει την συμπεριφορά του ΠΑΣΟΚ υπό καθεστώς κρίσης τα τελευταία τριάντα έτη.

Όταν όμως οι επαγγελματίες πράσινοι εξουσιαστές κρίνουν πως η αποχώρησή τους είναι αναγκαία ή αναπόφευκτη, π.χ. η ψήφιση του Μνημονίου ΙΙ, θα το πράξουν με τον πλέον τραυματικό τρόπο για τους αντιπάλους τους.

Αυτό σημαίνει, πρακτικά, πως...
το Φθινόπωρο, την περίοδο δηλαδή που το Μνημόνιο ΙΙ θα έρθει προς ψήφιση στη Βουλή, το ΠΑΣΟΚ δεν θα διστάσει να πάει την ψηφοφορία στους 180, όχι γιατί ξαφνικά απέκτησε δημοκρατικές ευαισθησίες -ποιος τις έχασε εξ'άλλου για να τις βρει το ΠΑΣΟΚ- αλλά για να τραυματίσει βαθύτατα τη ΝΔ.

Είναι σχεδόν βέβαιο πως μια σημαντική ομάδα βουλευτών της ΝΔ θα υπερψηφίσει το Μνημόνιο ΙΙ, αναγκάζοντας τον Σαμαρά σε νέες διαγραφές, που θα οδηγήσουν τη ΝΔ σε νέα ομφαλοσκόπηση και εσωστρέφεια, ενώ παράλληλα, και εκ των πραγμάτων, θα αυτο-περιορισθεί οριστικά στο χώρο της λαϊκής δεξιάς, αφού θα έχει αποκοπεί πλήρως από τη φιλελεύθερη πτέρυγα της.

Στον περιορισμένο αυτό χώρο θα κληθεί η ΝΔ να δώσει τη εκλογική της μάχη όχι, όπως όλοι αναμένουν, με αντίπαλο το ΠΑΣΟΚ αλλά με το ισχυροποιημένο ΛΑΟΣ, εξασφαλίζοντας, έτσι, ιδανικούς όρους εκλογικού περιπάτου για το ΠΑΣΟΚ.  Η μεγάλη φθορά του ΠΑΣΟΚ δεν θα τροφοδοτήσει, έτσι, εκλογικά, κι υπό αυτές τις συνθήκες, τη λαβωμένη κι όλο πιο δεξιόστροφη ΝΔ, εξασφαλίζοντας του πιθανότατα ακόμη και την πρωτιά, έστω και με χαμηλό εκλογικό ποσοστό, ενώ παράλληλα θα ανοίξει την πόρτα της Βουλής σε πολλά κεντρογενή νέα κόμματα, ιδανικούς συνομιλητές του σε μια προσπάθεια δημιουργίας κυβέρνησης εθνικής ενότητας.

Ο Σαμαράς γνωρίζει πολύ καλά αυτή την προοπτική και γι αυτό κάθε φορά που ακούει για 180 βγάζει σπυράκια και μιλά για εκβιασμούς...Γιατί, αλλιώς, το 180 να θεωρείται εκβιασμός και όχι μια θεμιτή προσπάθεια έμπρακτης κι ευρύτερης πολιτικής συναίνεσης; Που σε τελική ανάλυση τόσο πολύ έχει ανάγκη ο τόπος!

Δεδομένης της αδυναμίας της ΝΝΔ, υπό την ηγεσία της απωθητικής ομάδας των αποψυγμένων στελεχών/πολιτευτών της ΠΟΛΑΝ, να συγκινήσει και να ελκύσει δυσαρεστημένους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ, κάτι που φαίνεται κι από τον δημοσκοπικό της εναγκαλισμό με το 20% (και πολύ χαμηλότερα σε άλλες μετρήσεις), ο δρόμος του Σαμαρά είναι σπαρμένος με αγκάθια.
Και επειδή το ΠΑΣΟΚ δεν μασάει κουτόχορτο, οι επόμενοι μήνες δεν θα είναι μόνο 'θερμοί" αλλά και πολιτικά "τραυματικοί" για το μέλλον του εκφυλισμένου κλώνου της πάλαι ποτέ κραταιάς φιλελεύθερης παράταξης.