Η βαρυχειμωνιά ως κάρμα του κ. Σαμαρά

από το blog του Π. Τατούλη

Δεν νομίζω ότι κάποιος είχε προσδοκίες από το πρόσφατο συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας. Αντίθετα ήταν εμφανές από την πρώτη στιγμή ότι θα ήταν μια μάζωξη ανάδειξης εσωκομματικών ισορροπιών και διατύπωσης βερμπαλισμών. Όπως αναμενόταν, έλειψε κάθε συγκεκριμένη ιδεολογική τοποθέτηση και ασφαλώς κάθε διάθεση αυτοκριτικής για την κατάντια της κεντροδεξιάς παράταξης και τη διάλυση που σήμανε για τον τόπο η προηγούμενη διακυβέρνηση.

Ο κ. Σαμαράς εξελέγη στην προεδρία του κόμματος όχι διότι είχε μια συγκεκριμένη πρόταση για τον τόπο. Ούτε επειδή τα περάσματα του στη βάση της Νέας Δημοκρατίας ήταν τέτοια ώστε να δημιουργούν προσδοκία εξουσίας. Αναδείχθηκε πρόεδρος του κόμματος, διότι είχε απέναντι του την κ. Μπακογιάννη και στηρίχθηκε από το νεοκαραμανλικό μπλοκ. Το γεγονός αυτό δεν ήταν δυνατόν παρά να σημάνει...

Τι έχουν τα έρμα και ψοφάνε; Το ντροπιαστικό 15%...

Πραγματικά δεν θα ήθελα με τίποτα να είμαι στην θέση του Αντώνη Σαμαρά σήμερα... Το 15% της σημερινής δημοσκόπησης είναι πραγματικά ταπεινωτικό για ένα ιστορικό κόμμα που ακόμα και στις χειρότερες στιγμές του δημοσκοπικά δεν έπεσε ποτέ κάτω από το 26-28%. Αλήθεια πως μπορεί να συμβαίνει αυτό όταν:

1. Η κοινωνία βράζει. ΔΝΤ Ασφαλιστικό, Εργασιακό και καθημερινότητα προκαλούν οργή. Η Κυβέρνηση παίρνει τα σκληρότερα μέτρα στην ιστορία της Μεταπολίτευσης. 

2. Το ΠΑΣΟΚ καταρρέει. Μόλις σε 4 μήνες έχασε πάνω από 10 μονάδες στις δημοσκοπήσεις. Για πρώτη φορά μετά το 2008 ο ΓΑΠ έχει και εσωτερικό πρόβλημα. Τρέχει να μαζέψει ακόμα και τους Βουλευτές του να ψηφίσουν τα σκληρά μέτρα. 

Το 23% του ΠΑΣΟΚ στην σημερινή δημοσκόπηση δεν νομίζω ότι εκπλήσσει κανέναν... 

Την ίδια ώρα ο Σαμαράς...

Σε ιστορικό χαμηλό ΠΑΣΟΚ & ΝΝΔ

Δημοσιεύεται στο σημερινό «Βήμα της Κυριακής» νέα δημοσκόπηση της "ΚΑΠΑ RESEARCH" η οποία δείχνει να συρρικνώνονται και άλλο τα δύο μεγάλα κόμματα φτάνοντας στο ιστορικό χαμηλό (για δημοσκόπηση) άθροισμα των 39%!

Ιδιαίτερος είναι ο προβληματισμός για την ΝΝΔ, που όχι μόνο δείχνει για πολλοστή φορά να μην κερδίζει καθόλου την αναμενόμενη λόγω αντιλαϊκών μέτρων φθορά του ΠΑΣΟΚ, αλλά και να μην αποκομίζει κανένα κέρδος παρά την έντονη δημοσιότητα των τελευταίων ημερών λόγω συνεδρίου.

του Π. Ζερβού στην Ελευθεροτυπία

Σπατάλη και διαφθορά σε δύσκολους καιρούς

Tου Πασχου Μανδραβελη στην Καθημερινή

Τελικά λεφτά υπάρχουν. Σε διάφορους τραπεζικούς λογαριασμούς που δεν θα περίμενε κανείς. Οπως εκείνου του συνδικαλιστή του υπουργείου Πολιτισμού, ο οποίος διαχειριζόταν τις υπερωρίες των υπαλλήλων και βρέθηκε με εννιά εκατομμύρια ευρώ! Ή του υπαλλήλου του υπουργείου Οικονομικών που εισέπραξε 116.000 τέλη κυκλοφορίας και δεν τα παρέδωσε ποτέ στα δημόσια ταμεία και απλώς τον μάλωσαν ζητώντας του μάλλον να μην το ξανακάνει. Πρέπει να υπάρχουν στον λογαριασμό εκείνης της διευθύντριας του υπουργείου Υγείας που μετείχε σε 31 αμειβόμενες επιτροπές! Ή έστω στο λογαριασμό εκείνου του υπαλλήλου της Νομαρχίας Πειραιά που εξέδωσε 1.200 πλαστές άδειες κυκλοφορίας φορτηγών έναντι 1.000-2.400 ευρώ. Σίγουρα θα υπάρχουν και στον περίγυρο (προϊστάμενοι κ.λπ.) αυτών που αποκάλυψε με την τελευταία έκθεσή του ο κ. Ρακιτζής, διότι παρανομίες αυτής της έκτασης δεν γίνονται ανεκτές με το αζημίωτο.

Ενα μεγάλο μέρος της κακής δημοσιονομικής κατάστασης της χώρας έχει να κάνει με...

φρέσκο αίμα για τους δείκτες

του Στάθη στο Ναυτίλο

Οι μωροί και οι κούφιοι, οι κενοί περιεχομένου και συνεπώς κενολόγοι αλλά και οι επιτήδειοι επιτηδευματίες της πολιτικής παρά την εξουσία, προδίδονται συχνά απ' την ευκολία τους να υιοθετούν κενολογίες ως καινολογίες -που, μάλιστα, μπορεί να κρατάνε και καμμιά εικοσαριά χρόνια.

Ετσι, όταν έλεγε ή έγραφε, επί χρόνια, κανείς «διακύβευμα» αναγνωριζόταν απ' τους άλλους (και από τη συνομοταξία του κι απ' όλους) ως εκσυγχρονιστής. Λέξεις σημεία μιας ρηχής σημειωτικής, της μοδός και του συρμού, στην οποίαν αυτάρεσκα -σαν για να «ανήκουν» κι αυτοί κάπου- εντάσσονται οι επιφανειακοί.

Η νέα λέξη που λανσάρεται τα δύο-τρία τελευταία χρόνια είναι η «αφήγηση». Κολλάει παντού, αντικαθιστά τη λέξη «ιστορία» κι επιτρέπει σε...

Δεν καταλαβαίνει κανείς τίποτα;

του Ανδρέα Ανδριανόπουλου

Στην τελευταία σύνοδο των 20 ισχυρότερων οικονομικά κρατών στον κόσμο αποφασίσθηκε να περικοπούν οι δημόσιες δαπάνες στο μισό περίπου μέσα στα επόμενα χρόνια. Και να προωθηθούν πολιτικές ανάπτυξης μέσα από την ενίσχυση της λαικής κατανάλωσης. Αυτά, για τις ισχυρότερες οικονομικά χώρες.

Η διαλυμένη οικονομικά δική μας χώρα αδυνατεί να ακολουθήσει ένα παρόμοιο δρόμο. Αρνείται να μειώσει τον δημόσιο τομέα (δεν έχουν κλείσει άχρηστες δημόσιες επιχειρήσεις και οργανισμοί) ενώ οι φόροι που συνέχεια επιβάλλονται σκοτώνουν την αγορά υπονομεύοντας την κατανάλωση.

Και η αντιπολίτευση καταγγέλλει και τις λίγες ακόμα πρωτοβουλίες που παίρνει η κυβέρνηση. Ζητώντας αυνήθως κι άλλους φόρους. Και καμία απόλυση στο δημόσιο. Δεν βλέπει κανείς επι τέλους την καταστροφή που έρχεται;

Η μεγάλη "φυγή" των ψηφοφόρων:

Χαμένοι και περισσότερο χαμένοι!

Tου Γιάννη Λούλη

Πρόσφατη δημοσκόπηση έδειξε το 35% περίπου να επιλέγει αποχή αν γινόντουσαν τώρα εκλογές. Το ποσοστό προκαλεί αίσθηση. Όμως με δεδομένα τα υψηλότατα ποσοστά αποχής στις Ευρωεκλογές, και στις εθνικές εκλογές του 2009, έχει ήδη διαφανεί ότι η χώρα μπαίνει για τα καλά σε ένα κύκλο αποστασιοποίησης των ψηφοφόρων.

Στις σχετικές δημοσκοπήσεις των εκλογών αυτών, οι ψηφοφόροι απέκρυπταν την πρόθεσή τους να μην ψηφίσουν. Η αποχή εμπεριείχε ακόμη όνειδος. Τώρα, οι ψηφοφόροι αρχίζουν να αποτινάζουν ενοχές. Όμως, ακόμη και τώρα, η τάση για αποχή είναι πιθανότατα πιο ισχυρή από το 35%. Ταυτόχρονα, όσο θα περνάει ο χρόνος, οι ψηφοφόροι θα αποενοχοποιούνται. Η αποχή τους θα γίνεται πλέον συνειδητό όπλο αποδοκιμασίας όλων.

Ποιος κερδίζει και ποιος χάνει από τη φυγή των ψηφοφόρων;...

Από το ημερολόγιο ενός "τυφεκιοφόρου"

από το blog του Γ. Αναστασόπουλου

Πρέπει να πέρασαν πολλά χρόνια από την στιγμή που είχε κληθεί προς στρατολόγηση. Η επιλογή του τότε ήταν προφανής. Και η πορεία του στο στράτευμα θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί επιτυχής. Μια σειρά από νίκες με ισχυρότερο και πιο οργανωμένο αντίπαλο δεν είναι κάτι που ξεχνιέται εύκολα. Η συνέχεια ήταν αναμενόμενη. Χωρίς εκπλήξεις και παλινωδίες. Εικοσιοκτώ χρόνια, επίσημα, στρατευμένος. Εικοσιοκτώ χρόνια στα πεδία της μάχης πίσω από την ίδια σημαία. Εικοσιοκτώ χρόνια μνήμες.

Είχε μέσα του προεξοφλήσει ότι τίποτε δεν θα μπορούσε να του αλλάξει τη ζωή. Ήταν τόσο σίγουρος που ούτε καν μπορούσε να το διανοηθεί. Η ανθρώπινη φύση σιχαίνεται τις εκπλήξεις. Βολεύεται στην θαλπωρή του δεδομένου. Επιζητεί την αδράνεια.

Ακόμη και την στιγμή που η ψυχή του υπόγραφε την παραίτησή του δεν το είχε συνειδητοποιήσει. Σαν φάντασμα τριγυρνούσε στις αναμνήσεις του. Η υπογραφή μιας παραίτησης είναι εύκολη, η παραγραφή μιας ζωής δεν είναι απλή υπόθεση...Ακόμη και για τα φαντάσματα.

Από την άλλη ένοιωθε μια πρωτόγνωρη ελευθερία. Η κατάσταση στο στρατόπεδο τους τελευταίους μήνες είχε καταντήσει.... Η συνέχεια στο http://ganast.blogspot.com/