Γράφει ο Μάριος:
Το μνημόνιο αποτελεί μια ΠΟΛΙΤΙΚΗ συμφωνία για να πάρουμε 110 δις και τριετή παράταση χρεοκοπίας. Η δανειακή σύμβαση είναι ένα κουρελόχαρτο. Η μονή χρησιμότητα είναι να γραφούν περισπούδαστες αναλύσεις οι δικηγόροι.
Όλοι γνωρίζουν ότι αν ρίξουμε τόνγκα, θα αθετήσουμε και τα λοιπά συμφωνηθέντα (. . με όλα φυσικά τα συνεπακόλουθα όπως διεθνή διασυρμό, απομόνωση για 20ετία τουλάχιστον, επιστροφή σε μεταπολεμικό οικονομικό επίπεδο λόγω της ανυπαξίας παραγωγικών μονάδων). Ο μόνος λοιπόν τρόπος να σου πάρουν δημόσια περιουσία είναι με τα όπλα. Απλό και κατανοητό, νομίζω.
Το μείζον είναι, αν την δεδομένη χρονική στιγμή, η δανειακή διευκόλυνση ήταν η καλύτερη ή έστω η λιγότερο χειρότερη δυνατή λύση, λαμβάνοντας υπόψη...
όλες τις κοινωνικές, οικονομικές και γεωπολιτικές παραμέτρους. Η καλύτερη λύση φυσικά για όλους, όχι μόνο για τους έλληνες.
Αυτό νομίζω ότι πρέπει να συζητηθεί, όσο είναι δυνατόν, διότι δεν γνωρίζουμε όλες τις παραμέτρους.
Γνώμη μου είναι ότι ήταν η καλύτερη, με διαφορά μάλιστα. Και εξηγώ την αποψή μου στηριζόμενος στο γεγονός ότι η χώρα διατηρεί μεγάλο ποσοστό της φερεγγυότητός της, δεν κουρελιάζεται η διεθνής μας εικόνα, το εισόδημα των εργαζομένων μειώνεται μεν αλλά δεν εκμηδενίζεται προκαλώντας μεν δυσφορία αλλά αποφεύγοντας την ανέχεια. Σημαντικότατη επίσης θετική παράμετρος είναι ότι προστεύεται από κατάρρευση το τραπεζικό σύστημα προστατεύοντας έτσι το εισόδημα των μικρομεσαίων (διότι οι μεγάλοι την έκαναν ήδη στο εξωτερικό) και δεν ξεπουλιέται η ελληνική περιουσία που ελέγχεται από τις ελληνικές τράπεζες μέσω των εγγυήσεων δανείων, που αλλοιώς - υπό καθεστώς πτώχευσης- θα παραχωρηθούν εν μια νυκτί τσάμπα στους ξένους πιστωτές τους.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου