Κατανοώ την απελπισία της μειωμένης αυτοεκτίμησης όσων είναι ανίκανοι να επιβιώσουν με ανταποδοτικούς όρους και εισπράττουν γι αυτό την κοινωνική απαξία. Καθώς και των άλλων που νοιώθουν ένα ρίγος να τους διαπερνά μόνο στην σκέψη της πιθανότητας να πρέπει να εργαστούν πραγματικά γι αυτά που εισπράττουν. Μόνο που το πρόβλημα είναι αποκλειστικά δικό τους και δεν ασχολούμαι πέραν της κατανόησης. Θα το λύσουν αναγκαστικά οι ίδιοι. Καταναλώνω την ενέργεια μου για να λύσω τα δικά μου προβλήματα, και τα τελευταία 20 χρόνια που εργάζομαι σε Ελλάδα και εξωτερικό, τα καταφέρνω καλά με την επίλυση τους.
Οι ΔΥ θα υποστούν τις ίδιες συνέπειες που...
υπόκεινται και οι ΙΥ όταν ο εργοδότης τους πτωχεύει. Από εκεί και πέρα, αν έχουν νομικό περιθώριο να διατηρήσουν την οργανική τους θέση ακόμα και αμισθί, ας την κρατήσουν. Όσον αφορά τον μισθό τους, θα τους μοιράσουμε αντίγραφα από το σύνταγμα που τους προστατεύει για να του κάνουν τα παράπονα τους. Εναλλακτικά, θα μπορούσαν να προσφύγουν κατά όσων τους εξαπάτησαν υφαρπάζοντας την ψήφο τους, με την υπόσχεση της ισόβιας ασυλίας απέναντι στα οικονομικά προβλήματα της υπόλοιπης κοινωνίας, ή ακόμα και την αργομισθία. Πιστεύω ότι τα δικαστήρια θα τους δικαιώσουν και οι εκλεκτοί τους θα τους καταβάλουν τους μισθούς τους και τις συντάξεις τους στο ακέραιο από την τσέπη τους για το υπόλοιπο του βίου τους.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου